Pierścionki wybierane przez dojrzałe kobiety

0
Pierścionki wybierane przez dojrzałe kobiety

Kobiety po ukończeniu 50 lat i więcej często określane są jako dojrzałe, ma to nawiązywać do wieku, ale też do ich stanu emocjonalnego i pewności siebie. Takie panie są bardziej świadome swojego stylu i wyglądu, wiedzą w czym czując się komfortowo i w czym im ładnie, natomiast trendy i mody mają dla nich raczej drugorzędne znaczenie.

Niezbędne dodatki kobiecej garderoby

0
Niezbędne dodatki kobiecej garderoby

Nie o dziś wiadomo, że to właśnie akcesoria sprawiają, że stylizacja jest oryginalna. Każda kobieta powinna posiadać w szafie modne dodatki, które dopełnią strój.

Biżuteria

Oczywiście podstawowymi akcesoriami kobiety są kolczyki, pierścionki i bransoletki. To one dodają stylizacji uroku. Warto mieć kilka zestawów biżuterii w różnych kolorach. Srebro i złoto łatwo łączą się z wzorzystymi kreacjami, natomiast kolorowe kamienie doskonale dynamizują strój o stonowanych barwach. Trzeba pamiętać, że z ilością świecidełek lepiej nie przesadzać, by nie wprowadzić do outfitu chaosu. Lepiej postawić na kolczyki i dwa pierścionki, niż na ogromną bransoletę, łańcuszek, kolczyki i pierścionki w różnych kolorach. Biżuteria ma dopełniać kreację, a nie ją przytłaczać. Tworząc ze strojem spójną całość daje olśniewający efekt.

Zegarek na rękę

Doskonałym dodatkiem garderoby jest zegarek na rękę. Pełni on nie tylko funkcję użytkową i mierzy czas, ale również jest rodzajem biżuterii. Na rynku dostępnych jest wiele różnych czasomierzy W zależności od okazji można wybrać zegarek na skórzanym pasku albo na bransolecie. Wysokiej klasy szwajcarskie zegarki dostępne są na: https://zegarmistrzlodz.com.pl/zegarki-damskie-c-3031.html. Markowy zegarek poza funkcją użytkową, ma także znaczenie symboliczne. Posiadacz stylowego, szwajcarskiego zegarka jest lepiej postrzegany przez osoby z zewnątrz. Warto również pamiętać, że osoba z naręcznym zegarkiem jest uważana za punktualną. Dla osób aktywnych rekomendowane są czasomierze sportowe, które posiadają wiele przydatnych podczas treningu funkcji: pulsomierz, krokomierz czy stoper. Takie zegarki również są modne i stylowe. Wybierając czasomierz warto zwrócić uwagę na jego mechanizm. Najpopularniejszym jest mechanizm kwarcowy, którego działanie opiera się na pobieraniu energii i przekształcaniu jej w drgania. Zegarki kwarcowe są bardzo dokładne i wytrzymałe.

Inne akcesoria

Bardzo przydatne okazują się okulary przeciwsłoneczne, które nierzadko są rodzajem ozdoby. Poza tym szale i apaszki również dodają szyku i oryginalności stylizacji. Oczywiście odpowiednio do pory roku warto pomyśleć o stylowych rękawiczkach i nakryciu głowy. Kobiety mają do wyboru mnóstwo różnych akcesoriów, które ożywiają strój.

Jak widać istnieje wiele przydatnych akcesoriów i dodatków, które powinny znaleźć się w kobiecej garderobie. W zależności od pory roku, zestawy dodatków się zmieniają, ale biżuteria i zegarki są zawsze na topie. Warto mieć w szafie kilka typów czasomierzy, by swobodnie dobierać je do outfitu.

Jak szukać tanich butów? 5 sposobów na znalezienie butów w atrakcyjnych cenach

0
Jak szukać tanich butów? 5 sposobów na znalezienie butów w atrakcyjnych cenach

Każdy stara się jak najwięcej zaoszczędzić na ubraniach. Dobrej jakości buty to dla niektórych spory wydatek. Są jednak sposoby, dzięki którym można znaleźć obuwie w dobrej cenie. Wśród nich są wyprzedaże, promocje, kody rabatowe itp. Jak więc szukać butów w atrakcyjnych cenach?

Sezon 2019 – nowości w manicure

0
Sezon 2019 – nowości w manicure

Każdy sezon przynosi nowe trendy w manicoure. Niektóre z nich utrzymują się przez wiele lat, inne wracają po pewnym czasie. W nadchodzących miesiącach będą królowały znane barwy przełamane nowoczesnymi wzorami.

Czerń i czerwień nadal na salonach

W nadchodzącym sezonie modna będzie czerń zarówno w wydaniu matowym jak i połyskującym. Bardzo dobrze będą wyglądać paznokcie dodatkowo ozdobione cyrkoniami, które można znaleźć na: https://konadnail.pl/pl/c/Cyrkonie/98. Taki manicure z pewnością będzie oryginalny i z charakterem. Na topie pozostanie także dobrze znana, klasyczna czerwień, która zdeklasuje dotychczasowy odcień malinowy.

Inne trendy kolory

Szczególnie w miesiącach zimowych, modne będą paznokcie z metalicznym połyskiem. Świetnie sprawdzą się barwy granatu, zieleni i złota. Dla fanek delikatniejszych kolorów rekomendowane są kolory nude, które można urozmaicić szarościami i bielą. Poza tym, modny będzie róż w każdym wydaniu. Doskonale sprawdzi się intensywna fuksja i stonowany pudrowy odcień. Poza tym, na topie będą paznokcie french ze zmienioną nieco formą. Tradycyjna biel zostanie zastąpiona innym kolorem np. różem, czernią albo złotem. Nowością w nadchodzącym czasie będą malowane w proporcji 1:1 dwukolorowe paznokcie. Oczywiście gładkie kolory będzie można wzbogacić paskami i wzorami geometrycznymi oraz naklejkami i płytkami. Wszystko zależy od kreatywności autora. Kolorem roku okrzyknięto fiolet, więc jest to barwa, która także sprawdzi się na paznokciach.

Lakiery do paznokci – który wybrać?

Oczywiście, by efekt manicure był długotrwały i zadowalający, trzeba wybrać wysokiej jakości lakier. Najlepiej postawić na zaufanych producentów. Warto wiedzieć, że na rynku dostępnych jest wiele rodzajów lakierów do paznokci szczególnie w przypadku produktów z połyskiem. Matowe lakiery nie posiadają oddzielnych kategorii, a wśród połyskujących rozróżnia się np. perłowe, z efektem lustra albo brokatowe. Każdy z nich gwarantuje inny efekt, dlatego warto świadomie wybrać konkretny produkt. Bardzo popularne są lakiery holograficzne, które nadają paznokciom wysoki połysk i satynowe wykończenie. Oczywiście przed wykonaniem manicure należy odpowiednio przygotować paznokcie. Najpierw trzeba dokładnie oczyścić płytkę i pozbyć się niechcianych skórek. Później należy nadać paznokciom odpowiedni kształt i umyć ręce przed nałożeniem bazy. Po aplikacji bazy pod lakier można nałożyć pierwszą warstwę koloru. Proces należy powtórzyć po kilku minutach. Warto zwracać uwagę, by poza pięknymi paznokciami mieć ładne, nawilżone dłonie, wówczas efekt pięknych rąk jest widoczny od razu.

Jak widać nadchodzący sezon obfituje w nowości i powracające trendy. Każda kobieta znajdzie coś dla siebie. Wśród najmodniejszych wzorów obecne są drapieżne i wyraziste kompozycje oraz klasyczne, bardziej stonowane warianty.  

Wrastające paznokcie

0

Problem wrastania paznokci jest bardzo często spotykany. Dodatkowo powoduje ogromny ból i utrudnia codzienne funkcjonowanie. Jest to jedna z najczęściej spotykanych dolegliwości, powodująca ból w obrębie palucha stopy.
Na czym polega wrastanie? Płytka paznokciowa palucha wbija się i wrasta w otaczającą ją skórę, czyli wał paznokciowy, co z kolei powoduje przykre dolegliwości bólowe. Paznokieć jest odbierany jako ciało obce. W miejscu wrastania paznokcia rozwija się stan zapalny (zaczerwienienie, obrzęk, ból, wysięk), którego nie można wyleczyć dopóki tkanki wału paznokciowego drażnione są przez wrastający paznokieć. Paznokieć może wrastać tylko z jednej strony lub też obustronnie.

Jak dochodzi do wrastania paznokci?

Czynników odpowiedzialnych za wrastanie paznokci jest wiele, należą do nich:
– deformacje kostne w obrębie stopy: paluch koślawy, płaskostopie, palec sztywny, paluch jeźdźca
– uwarunkowania genetyczne
– noszenie niewłaściwego obuwia (zbyt wąskie, zbyt ciasne, wysoki obcas)
– nieprawidłowe obcinanie paznokci (zbyt krótko, zbyt okrągło, zostawianie ostrych krawędzi)
– uraz paznokcia
– zaburzenia krążenia
– infekcje bakteryjne, grzybicze
– łuszczyca paznokci
– nadpotliwość stóp
– nadwaga

Co robić jak zaczniemy dostrzegać problem?

Podstawą jest wizyta w gabinecie podologicznym, tam specjalista podolog prawidłowo zdiagnozuje problem i wdroży procedury, mające na celu pozbycie się bolesnego problemu.
Jeżeli stadium jest zaawansowane i występuje stan zapalny priorytetem jest podleczenie go, aby móc zacząć działać. Istotne jest wykonanie badania bakteriologicznego, które ułatwi lekarzowi dobór odpowiedniego leku. Jeżeli wrastanie paznokcia jest niewielkie można spróbować wyprowadzić paznokieć za pomocą tamponady. Ona ma za zadanie odseparować paznokieć od wału paznokciowego. W bardziej zaawansowanych zmianach konieczne staje się postępowanie zabiegowe. Najczęściej polega ono na zastosowaniu klamry ortonyksyjnej. Podolog dobierze odpowiednią klamrę, indywidualnie do przypadku. Czas leczenia wynosi od 6 do 12 miesięcy.

podologwwarszawie.pl

Przegląd chorób nowotworowych w Polsce

0
Przegląd chorób nowotworowych w Polsce

Choroby nowotworowe są jedną z głównych przyczyn zgonów w Polsce. Według danych GUS, rocznie na raka umiera ponad 100 tys. osób (98,9 tys. w 2013 r.). Liczba zachorowań w Polsce, rośnie od 1990 roku, kiedy to wyniosła 83,4 tys.. Z prognoz Krajowej Rady Ludności wynika, że w 2025 liczebność chorych wyniesie 175 tys. osób.

Pojęcie onkologii

Słowo „onkologia” pochodzi z języka greckiego i oznacza dziedzinę medycyny, która zajmuje się chorobami nowotworowymi. Jest to specjalność interdyscyplinarna, bo zadaniem pracowników jest nie tylko poprawa jakości życia pacjentów, ale również promocja zdrowia i wsparcie emocjonalne w chorobie.  

Najczęstsze rodzaje nowotworów

Z raportu KRN dotyczącego nowotworów złośliwych wynika, że najwięcej przypadków zachorowań w 2013 roku zanotowano w województwach: śląskim (19,2 tys.) i mazowieckim (17,8 tys.). na ich obszarze miało miejsce również najwięcej zgonów (13,2 tys. – w województwie mazowieckim i 12,3 tys. w śląskim).

Mężczyźni najczęściej chorują na raka płuc (18,7%) i gruczołu krokowego (15,5%). W przypadku kobiet najwięcej zachorowań dotyczy nowotworu piersi (21,9%) i jelita grubego (10,1%).   

Dane Głównego Urzędu Statystycznego pokazują, że z roku na rok rośnie liczba lekarzy onkologów. W 2014 roku było ich 583, a w 2016 prawie dwa razy więcej (1016). Potwierdza to zwiększającą się skalę zachorowalności i zapotrzebowania na specjalistów.

Badania profilaktyczne

Choroby nowotworowe są problemem na całym świecie, z danych WHO z 2012 roku wynika, że liczba nowych zachorowań sięgnęła w tamtym okresie 14,1 mln osób. Zanotowano wówczas 8,2 mln zgonów, gdzie 1,59 mln osób zmarło na raka płuc.

Z racji coraz większej liczby zachorowań, lekarze apelują o wykonywanie badań profilaktycznych, które pomagają w wykryciu nowotworu jeszcze we wczesnym stadium. Warto skorzystać z pomocy doświadczonego specjalisty. Szeroką ofertę usług posiada np. Specjalistyczne Centrum Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej. Na stronie internetowej – chirurgia-onkologia, można znaleźć wszelkie niezbędne informacje. Doświadczeni lekarze wykonają profesjonalne badania dotyczące m.in. leczenia raka żołądka, raka piersi, jelita grubego czy skóry.

Okresowym badaniom profilaktycznym powinny poddawać się wszystkie osoby powyżej 18. roku życia. Kobietom zaleca się przede wszystkim cytologię, mammografię i samobadanie piersi. Mężczyźni powinni samodzielnie badać jądra, a w późniejszym okresie udać się na badanie prostaty i markerów PSA. Poza tym, wskazane jest wykonywanie badań krwi oraz kolonoskopi, czyli badania jelita grubego. Badaniom okresowym w szczególności powinny poddawać się osoby obciążone genetycznie i te, które mają w rodzinie chorych na nowotwór. 

Naturalne kosmetyki dla mężczyzn

0
Naturalne kosmetyki dla mężczyzn

Dbanie o siebie już od dawna przestało być domeną wyłącznie płci pięknej – coraz częściej również mężczyźni zdają sobie sprawę z tego, w jaki sposób powinno się pielęgnować swoją twarz i ciało.

Stosowanie kosmetyków przez mężczyzn

Chociaż niektórzy wciąż uważają szeroko rozumiane kosmetyki za coś stworzonego wyłącznie dla damskiej części świata, mężczyźni także mogą korzystać z rozmaitych rozwiązań z tej dziedziny. Troska o urodę nie powinna nikogo dziwić. Nasz wygląd zewnętrzny niejednokrotnie stanowi wizytówkę, dlatego dobrze jest dbać o niego bez względu na płeć. Warto rozważyć stosowanie kosmetyków naturalnych – aktualnie wzrasta zainteresowanie tą tematyką, a bliższe przyjrzenie się jej może okazać się ciekawym pomysłem.

Wybór kosmetyków dla mężczyzny

Zanim przystąpimy do zakupów, należy się dokładnie zastanowić nad naszymi potrzebami związanymi z pielęgnacją. Kosmetyki występują bowiem w rozmaitych odmianach, a rozpoczęcie poszukiwań wcale nie musi być proste – na przykład nie każdy wie, jaki ma typ skóry. Te braki trzeba koniecznie nadrobić. Istotne mogą okazać się różne, z pozoru nieistotne czynniki, dlatego na dopasowanie kosmetyków warto jest poświęcić trochę czasu.

Skóra może być, między innymi, tłusta lub nadmiernie przesuszona. Kiedy poszukujemy kosmetyków, powinniśmy zwrócić na to uwagę. Ponadto w przypadku mężczyzn przydatne mogą okazać się kosmetyki do pielęgnacji zarostu oraz włosów. W zależności od rodzaju kosmetyku, możemy pozytywnie wpłynąć na ich połysk, czy miękkość. Panowie niejednokrotnie decydują się na zapuszczenie brody lub wąsów, a niekiedy eksperymentują też z fryzurami, dlatego te aspekty nie powinny być pomijane. Popularnym rozwiązaniem są również kosmetyki do stosowania po goleniu, które nawilżają i łagodzą podrażnienia.

Dostępna na rynku różnorodność kosmetyków naturalnych – również tych przeznaczonych dla mężczyzn – może sprawić, że decyzja nie będzie taka prosta, jednak powinniśmy pamiętać o tym, że dzięki temu mamy szeroki wybór. Możemy chociażby zastosować małą wielką pielęgnację i wybrać naturalne męskie kosmetyki od tołpa.

Kryteria wyboru

Dopasowanie pielęgnacji do indywidualnych potrzeb skóry może stanowić wyzwanie. Warto zwrócić uwagę, między innymi, na:

  • typ skóry
  • wiek
  • działanie

Określenie typu skóry nie powinno być nadmiernie problematyczne. Dopasowanie kosmetyków w dużej mierze należy uzależnić od tego, czy mamy skórę tłustą, suchą, łuszczącą się, czy trądzikową bądź naczyniową. Rodzajów jest sporo, więc warto dokładnie się nad tym zastanowić. Ponadto dobrze jest kierować się również naszym wiekiem – niekiedy pogrupowanie kosmetyków jest ukierunkowane na konkretne potrzeby, ważne w poszczególnych fazach życia. Następnym kryterium powinno być działanie – musimy zdecydować, co nas w tym względzie interesuje. Przykładowo, kremy dostępne są nieraz w wariantach na dzień lub na noc i posiadają różne funkcje, np. przeciwzmarszczkowe czy nawilżające. Należy więc dokładnie przemyśleć, które z nich są przeznaczone dla nas, gdyż pielęgnacja powinna być odpowiednio dopasowana do naszego rodzaju i stanu skóry.

Pielęgnacja skóry dysfunkcyjnej

0
Pielęgnacja skóry dysfunkcyjnej

Nie jesteś zadowolona z wyglądu swojej cery? Zmagasz się z łuszczycą bądź atopowym zapaleniem skóry? Dowiedz się, co należy robić, aby poprawić stan swojej skóry i załagodzić objawy choroby.

Skuteczne metody leczenia żylaków

0
Leczenie Żylaków - Skuteczne Metody I Zabiegi

Problem żylaków nóg dotyka coraz większej części społeczeństwa — szacunkowo nawet 60% dorosłych Polaków cierpi na związane z żylakami choroby nóg (według Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej). Można je leczyć na wiele sposobów, zależnie od zaawansowania schorzenia. Ten tekst przedstawi kilka skutecznych metod na zwalczenie tej dolegliwości.

Przyczyny i objawy żylaków

Nazwą żylaki określane są charakterystyczne, wrzecionowate lub workowate, widoczne i trwałe poszerzenia żył. Zwykle powstają wskutek niedomykania się zastawek żylnych, co prowadzi do zaburzeń odpływu krwi — cofa się ona i rozciąga naczynia krwionośne. Zmiany te są najbardziej widoczne w pozycji stojącej i najczęściej zlokalizowane są z tyłu, pod kolanami i na wewnętrznych częściach ud lub łydek.

Jako główną przyczynę powstawania żylaków podaje się najczęściej dziedziczne obciążenie genetyczne, jednak do ich tworzenia się przyczyniają się także brak ruchu, nadwaga, ciąża, siedzący tryb życia i refluks żylny. Dolegliwość ta dotyka najczęściej kobiety po 40. roku życia, rzadziej zaś cierpią na nią mężczyźni.

Głównymi objawami żylaków są: bóle i nocne kurcze nóg, pieczenie skóry oraz sine lub ciemnoczerwone zmiany na skórze. Zdarza się także, że żylakom kończyn dolnych towarzyszy też ich opuchlizna oraz uczucie ciężkości.

Powikłania, mogące wystąpić przy nieleczonych żylakach

Nieleczone żylaki mogą mieć poważne konsekwencje, mogące nawet zagrozić życiu. Najczęstszymi powikłaniami są m.in.:

  • Krwotoki — wzrost ciśnienia w zatkanej żyle może doprowadzić do jej pęknięcia razem ze znajdującą się nad nią skórą. Powstały w wyniku tego krwotok jest bardzo trudny do opanowania i może doprowadzić do wykrwawienia się.
  • Owrzodzenia podudzia — zalegająca w żyłach niedotleniona krew zaczyna przesączać się małymi naczyniami do tkanki tłuszczowej i podskórnej. Pojawiają się krwawe wybroczyny (najpierw w okolicy kostek), a później następuje posuwające się obumieranie objętych nimi tkanek. W wyniku tego powstają bolesne i bardzo trudne do zagojenia owrzodzenia. Towarzyszący im stan zapalny może rozprzestrzenić się na cały organizm.
  • Zakrzepica żylna (choroba zakrzepowo-zatorowa) — zalegająca krew tworzy skrzepy, a na skórze nad nimi pojawia się zaczerwienienie, ból i obrzęk. Przy żyłach powierzchniowych niezbędne będzie odciążanie nogi i przyjmowanie leków przeciwzapalnych przez kilka tygodni. O wiele gorzej jest w przypadku żył głębokich — zakrzep w końcu oderwie się od ściany naczynia i powędruje wraz z krwią, mogąc doprowadzić np. do blokady w płucach lub uszkodzeń innych narządów, które skończy się śmiercią.

Metody leczenia żylaków

Leczenie żylaków można prowadzić wielotorowo, aby zwiększyć skuteczność terapii. Żylaki najlepiej leczyć w początkowej fazie choroby — znacznie ułatwi to terapię oraz pozwoli uniknąć powikłań przy bardziej zaawansowanych stadiach dolegliwości. Trzeba też pamiętać, że po wyleczeniu żylaki mogą tworzyć się ponownie w innych miejscach. Dlatego też bardzo ważna jest profilaktyka. Metody radzenia sobie z żylakami można z grubsza podzielić na trzy grupy — środki farmakologiczne, kompresjoterapia oraz zabiegi.

Środki farmakologiczne

Leki stosowane przy leczeniu żylaków mają za zadanie wzmocnienie żył, uszczelnienie ich ścian i polepszenie krążenia w naczyniach włosowatych. Mają także działanie przeciwzapalne. W ich skład wchodzą głównie:

  • diosmina
  • hesperydyna
  • dobesylan wapnia
  • trokserutyna
  • escyna
  • wyciąg z kasztanowca
  • wyciąg z ruszczyka.

Głównym zadaniem tych środków farmakologicznych jest zmniejszenie nasilenia objawów, opóźnienie rozwoju choroby i wspomaganie pozostałych metod leczenia żylaków. Preparaty te występują w formie kropli doustnych, tabletek lub żelów i maści do smarowania.

Kompresjoterapia

Polega na utrzymywaniu nierównomiernego (zmniejszającego się od stopy do pachwiny) ucisku nogi z zastosowaniem specjalnej opaski uciskowej, rajstop lub elastycznych pończoch uciskowych.

Mogą być stosowane profilaktycznie, u osób narażonych na wystąpienie żylaków, jak i w początkowych stadiach choroby, a także po zabiegach leczniczych. Stosowane są także u osób, które z różnych względów nie mogą lub nie chcą poddać się zabiegom, lub operacjom. Zakłada się je przed wstaniem z łóżka. Rajstopy występują w czterech klasach ucisku, a doborem odpowiedniej powinien zająć się lekarz.

Zabiegi

Do tej grupy zaliczyć można zarówno nieinwazyjne zabiegi wykonywane we wczesnych stadiach choroby, jak i operacje, które przeprowadza się nawet przy bardzo rozległym występowaniu żylaków. Oto kilka przykładów.

Skleroterapia (obliteracja)

Zabieg ten polega na wstrzyknięciu przy użyciu cienkiej igły jednego ze specjalnych preparatów wywołujących stan zapalny ścian żyły. W wyniku tego żylak robi się bolesny i twardnieje, jednak te objawy ustępują po kilku dniach. Później żyła zarasta i żylak stopniowo zanika, a płynąca przez nie do tej pory krew jest przechwytywana przez najbliższe żyły powierzchniowe.

Już po kilkunastu godzinach od zabiegu można funkcjonować w pełni normalnie. Czasem mogą pojawić się przebarwienia w miejscach wstrzyknięcia preparatu (ok. 15% chorych). Zdarza się też, że zabieg trzeba powtórzyć. Wykonuje się go na żyłach o małym przekroju.

Klejenie żylaków

Jest to zamknięcie światła żylaka za pomocą medycznego kleju, wprowadzanego wewnątrznaczyniowo przy użyciu specjalnego aplikatora. Krew z zamkniętej żyły jest przejmowana przez pobliskie żyły powierzchniowe, podobnie jak w przypadku skleroterapii. Zabieg przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych przy znieczuleniu miejscowym i pod stałą obserwacją USG.

Całość trwa do 40 minut i jest zasadniczo bezbolesna. Pacjent właściwie zaraz po zabiegu może wrócić do normalnego funkcjonowania. Zaletami tej metody są także: brak konieczności noszenia opatrunku uciskowego, bardzo wysoka skuteczność i brak widocznych blizn.

VENEFIT (termoablacja radiowa)

Przeprowadzany w warunkach ambulatoryjnych, przy znieczuleniu miejscowym. Polega na wprowadzeniu przez niewielkie nacięcie do zmienionej chorobowo żyły specjalnego cewnika. Przepływający przez niego prąd o częstotliwości radiowej podgrzewa ściany naczynia. Pod wpływem temperatury naczynie kurczy się i trwale zamyka. Krew nim wcześniej płynąca kieruje się do innych, zdrowych naczyń. Zabieg przeprowadzany jest pod kontrolą USG, a po jego zakończeniu zakłada się prosty opatrunek. Jest bezbolesny i zwykle nie zostają po nim żadne ślady lub tylko minimalne blizny.

Później lekarz może zalecić stosowanie opatrunku uciskowego. Pacjent może normalnie funkcjonować już po upływie jednej doby, a powrót do pełnej aktywności ma miejsce po tygodniu.

ClariVein

Polega na wprowadzeniu do żyły specjalnego cewnika, drażniącego ją ruchem wirującym. W efekcie ściany naczynia zwężają się aż do całkowitego zamknięcia. Następnie wstrzykuje się do niej polidokanol (wykorzystywany także w skleroterapii drobnych naczyń krwionośnych), który uszkadza śródbłonek, powodując zrastanie żyły i jej zamknięcie na stałe. Zabieg wykonuje się przy znieczuleniu miejscowym, w warunkach ambulatoryjnych i pod kontrolą USG. Jest całkowicie bezbolesny i nie zostawia żadnych śladów na skórze.

Całość trwa około 20 minut, a pacjent może bezpośrednio po zabiegu wrócić do aktywności, choć musi nosić opatrunek uciskowy od 7 do 20 dni po leczeniu. Podobnie jak inne nowoczesne metody, także ta cechuje się wysoką skutecznością około 90%.

Stripping żyły odpiszczelowej (metoda Babcocka)

Polega na usunięciu głównego pnia żyły i odchodzących od niego gałęzi żylnych. Chirurg naczyniowy wykonuje dwa ok. 5-centymetrowe nacięcia — przy kostce i w pachwinie. Dalej do żyły wprowadzana jest (najczęściej od strony kostki) miękka, metalowa linka (tzw. stripper), którą przecina się, podwiązuje i wydobywa na zewnątrz żyłę za jednym zamachem. Usunięcie gałęzi żylnych następuje przez kilka (lub kilkanaście) mniejszych, 1-2-centymetrowych, nacięć w podobny sposób. Później na owe nacięcia zakłada się szwy, które zdejmowane są zwykle po 10 dniach.

Operacja trwa około godziny i jest przeprowadzana przy znieczuleniu ogólnym. Chodzenie jest możliwe już następnego dnia. Nacięcia bolą przez kilka dni, lecz krwiaki pozostają widoczne przez około miesiąc. Przez cały ten czas wymagane jest noszenie opatrunku uciskowego na całej długości nogi. Zabieg ten wykonuje się przy rozległych żylakach i zaawansowanym stadium choroby. Minusem tej metody są widoczne blizny.

Miniflebektomia (metoda Millera i Varady’ego)

W założeniach podobna do strippingu, różniąca się sposobem wykonania — główny pień żylny usuwany jest odcinkami. Wzdłuż jego przebiegu wykonywane są minimalne, 2-3-milimetrowe nacięcia, przez które wyciąga się kawałki pnia i odgałęzień żylnych przy pomocy narzędzia przypominającego szydełko.

Operację można przeprowadzić przy znieczuleniu miejscowym. Zamiast szwów stosuje się specjalne plastry na kilka dni. Po nacięciach prawie nie ma później śladu. Reszta procesu rekonwalescencji wygląda podobnie do tego przy strippingu.

Kriostripping (metoda La Piverte’a)

W tej metodzie wykonuje się kilka 2-3-milimetrowych nacięć wzdłuż pnia żylnego, po czym wprowadza się specjalną sondę pokrytą 24-karatowym złotem, połączoną z aparatem, w którym znajduje się podtlenek azotu. Po dotarciu we właściwe miejsce końcówka sondy jest schładzana błyskawicznie do -80 (-100)°C. W wyniku tego przykleja się do niej kawałek żyły, który wyciąga się na zewnątrz. Proces powtarza się dla każdego mikronacięcia — żyła wyciągana jest po kawałku jak w metodzie Millera i Varady’ego. Przy trudnościach z wprowadzeniem sondy do chorej żyły lub żylaków krętych, kawałki można „przyklejać” z wierzchu.

Przy zabiegu stosuje się głównie znieczulenie miejscowe, a całość trwa około godziny. Zaraz po nim pacjent może chodzić i wrócić do domu, jednak przez dwa tygodnie wymagane jest noszenie opatrunku uciskowego.

Przeciwwskazania do operacyjnego usuwania żylaków

Choć nie ma ich wiele, operacje mają swoje przeciwwskazania. Nie powinno ich się wykonywać jeśli:

  • podczas wstępnych badań wykryto chorobę zakrzepowo-zatorową
  • ogólny stan zdrowia nie jest dobry, np. świeżo przebyty zawał serca, zaawansowana cukrzyca, nadczynność tarczycy
  • żyły głębokie, które powinny przejąć pracę żył powierzchniowych są niedrożne.

Podsumowanie

Leczenie żylaków jest kluczowe przez wzgląd na mogące z nich wyniknąć, zagrażające życiu powikłania. Podobnie ważna jest profilaktyka, szczególnie gdy choroba ta występowała w rodzinie już wcześniej. Właściwie przeprowadzone leczenie na ogół pozwala pozbyć się całkowicie żylaków, jednak trzeba pamiętać, że mogą się one później pojawić w zupełnie innych miejscach — co dodatkowo zwiększa wagę odpowiedniej profilaktyki.

Dentysta czy stomatolog?

0
dentysta w gabinecie stomatologicznym

Nazwę zawodu dentysta i stomatolog używamy zazwyczaj naprzemiennie, nie zastanawiając się nad tym czy i czym właściwie się różnią. Pozornie znaczenie jest takie samo – boli nas ząb więc umawiamy się na wizytę do specjalisty w dziedzinie uzębienia. Na czym właściwie polega różnica i czy w ogóle jakaś jest? Poniżej znajdziesz odpowiedź na to pytanie.

Dentysta i stomatolog – jaka jest różnica?

Pierwszą zasadniczą różnice widać w nazwie i dokładnym znaczeniu obu terminów w języku łacińskim. Stomatologia w dokładnym rozumieniu jest połączeniem dwóch łacińskich słów: stoma – usta i logos – nauka.  Dentysta ma pozornie mniejszy zasięg a dosłowne znaczenie terminu to – dentis czyli ząb. Z takiego odczytania dwóch zawodów, można by wnioskować, że praca jako stomatolog obejmuje szersze spektrum możliwości a specjalista w tej dziedzinie zajmuje się całą jamą ustną, w drugim przypadku natomiast tylko zębami. Czy rzeczywiście tak jest? Okazuje się, że zdecydowanie nie!

Zakres wykonywanych obowiązków i uprawnień w obu przypadkach w zasadzie nie różni się niczym – w obudwu przypadkach specjaliści zajmują się badaniem stanu zdrowia jamy ustnej i uzębienia, rozpoznawaniem chorób i zapobieganiem im, dobieraniem odpowiednich metod leczenia, rehabilitują, udzielają specjalistycznych porad lekarskich a także wydawaniem opinii i orzeczeń o stanie zdrowia pacjenta.

dentysta w gabinecie stomatologicznym

Różnica pomiędzy tymi dwoma terminami pojawia się nie tylko w nazwie ale co ciekawe w roku ukończenia studiów. Całe zamieszanie pojawiło się w 2002 roku, w momencie wstąpienia Polski do Unii Europejskiej. Konieczność ujednolicenia przepisów sprawiła, że każdy student zdobywający uprawnienia do wykonywania zawodu, który ukończył studia po 2002 roku otrzymuje tytuł dentysty. Wielu specjalistów, mogło mieć co do tego pewne obiekcje, kwalifikacje, które zdobyli w odniesieniu do rozumianych dosłownie pojęć są przecież wyższe. W praktyce cała różnica polega jednak tylko na dacie ukończenia nauki.

Jakiej nazwy zawodu używać będąc w gabinecie?

Choć zakres wykonywanych przez specjalistów obowiązków zasadniczo nie różni się niczym, powiedzenie do stomatologa – Panie dentysto, może zostać źle odebrane przez specjalistę i potraktowane jako ujmujące. Może zdarzyć się również tak, że w gabinecie lub przychodni stomatologicznej pracują specjaliści z tytułem właśnie lekarza dentysty, jak np. w Krakowskiej przychodni Estetica Beauty Dent. Jak zatem zwracać się do specjalisty i na co zwrócić uwagę by go nie urazić?

  • tabliczka na drzwiach – przed wejściem do gabinetu zwróć uwagę co pisze na tabliczce zawieszonej na drzwiach, znajdziesz tam informacje z jakim specjalistom masz do czynienia.
  • to w jaki sposób zwracają się do niego inni – już przy rejestracji możesz zwrócić uwagę, na to jak zwraca się pielęgniarka mówiąc o lekarzu.
  • tytuł używany w wizytówkach internetowych – jak pewnie wiesz, w internecie możesz znaleźć wszystko. Wpisując w wyszukiwarkę imię i nazwisko specjalisty a także miasto, w którym przyjmuje możesz sprawdzić jakim terminem się posługuje.

wizyta w gabinecie dentystycznym

Czy stomatolog i dentysta posiadają takie same uprawnienia

Jak zostało wspomniane wcześniej, w obu przypadkach specjaliści zajmują się wykonywaniem tych samych czynności związanych z świadczonym zawodem nie ma więc różnicy w możliwościach zdobywanych specjalizacji. Po zakończonych studiach lekarz zaczyna pełnoprawną pracę w zawodzie. W tym momencie specjalista może zająć się kształceniem w zakresie konkretnej specjalizacji – endodoncja, pedodoncja, protetyka itd. Systematycznie pogłębiana wiedza w efekcie skutkuje faktem iż lekarz staje się prawdziwym specem w swojej dziedzinie. Istnieje również możliwość wzięcia udziału w dodatkowych kursach i szkoleniach. Podsumowując, w obydwu przypadkach specjaliści wykonujący swój zawód posiadają te same uprawnienia nie tylko względem świadczonego zawodu ale również możliwości rozwoju. Pole manewru jest dość szerokie a dentysta może wybierać spośród następujących specjalizacji:

  • leczenie kanałowe – stomatologia zachowawcza z endodoncją – najbardziej popularny i powszechny dział. Lekarz posiadający taką specjalizację zajmuje się usuwaniem wszelkich zmian chorobowych zęba oraz dziąseł.
  • chirurgia szczękowo twarzowa – dział zajmujący się usuwaniem zmian chorobowych, leczeniem chorób, usuwaniem zębów, których stan jest bardziej inwazyjny i może powodować komplikacje. Wykonuje zabiegi lub operacje chirurgiczne. Zajmuje się leczeniem twarzy, jamy ustnej oraz układu kostnego szczęki.
  • chirurgia stomatologiczna – zajmuje się diagnozą i leczeniem chirurgicznym schorzeń w obrębie jamy ustnej.
  • protetyka – ma na celu usuwanie lub uzupełnianie uszczerbku w uzębieniu.
  • periodontologia – zajmuje się leczeniem chorób przyzębia – tkanek twardych i miękkich, błony śluzowej jamy ustnej.
  • pedodoncja – dziedzina zajmująca się leczeniem chorób uzębienia u dzieci.

Podsumowując, zawód stomatolog i dentysta nie różnią się zasadniczo niczym poza nazwą i rokiem ukończenia studiów. Obaj specjaliści posiadają takie same uprawnienia, co do świadczonych przez siebie usług lekarskich oraz możliwości zdobywania specjalizacji.

ZOBACZ TEŻ